پایگاه خبری لرنا

نزدیک ظهر به سیاه چادرهای عشایری رسیدیم که از خوزستان کوچ کرده بودند و از گروه ما با نان تازه و دوغ گوسفندی پذیرایی کردند...(عجب دوغ حقی بود - بوی گوسفند رو به خوبی حس می کردی)

یه تجربه شخصی به من میگه که هر وقت می خواستید به مناطقی این چنین سفر کنید که مورد لطف مردم محلی قرار میگیرید، یه سوغاتی از شهر خودتون به همراه داشته باشید تا علاوه بر شاد کردنشون، به نوعی لطفشون رو جبران کرده باشید.

عبور از رودخانه پر آب و تگری...!

 وقتی پا توی این رودخانه بذاری سرمای برف های اشتران کوه رو به خوبی حس می کنی...

این طور که به نظر میاد امسال برای گروه ما سال عبور از تنگه های زاگرسه! بعد از تنگه ارغوان، تنگه بهرام چوبینه، تنگه رازیانه و تنگه زینگان این هم یه تنگه جدید که فکر کنم با توجه به بکر بودن مسیر کمتر کسی از داخل اون عبور کرده باشه...

کشف غاری کوچک در ورودی تنگه...

کبوتری که درون تنگه و در جایی امن آشیانه کرده بود. پرنده بیچاره که فکرش رو هم نمی کرد کسی از اونجا رد بشه مات و مبهوت نظاره گر عبور ما بود. جالب این که با وجود این که ما از کنار او گذشتیم و سر و صدا هم داشتیم اما از جای خود تکان نخورد. علتش کاملا مشخصه: تخم هایی که زیرش بودند...

این تصویر براتون آشنا نیست؟ اگه گفتین کجا دیدینش...؟

زندگی...

رقص گل ها...

کشف غاری دیگر در مسیر دره دایی لرستان البته بدون پیمایش...

رنگین کمان در نزدیكی الیگودرز در راه بازگشت...

برای دیدن  كامل این مطلب دروبلاگ ایران رو بگردیم محمد كائینی كلیك كنید